Nepal

.

Camperreis   mei - juni 2011

laatst gewijzigd: 28-10-2017

Op weg via Belgie naar het noordelijk Zwarte Woud  
              

 

 

We gaan deze camping snel vergeten en kijken of we ons meer op ons gemak voelen in:

Dresden

We gaan naar het noordelijk Zwarte Woud. Nu we geen dag uittrekken voor een rit naar het Schloss Salem -en terug- gaan we daar natuurlijk wel een bezoekje brengen. Het is erg regenachtig, een van de weinige keren overigens deze reis. Gelukkig gaat het tot Salem nog goed. We kunnen de buzz goed kwijt -eigenlijk direct voor de ingang- en na betaling van de verschuldigde pecunia voor de entree -wie beweerde dat je over het terrein vrij kunt rondlopen?- lopen we als eerste door de kloostertuin. Salem is namelijk een combinatie van slot, klooster en opleidingscentrum. De tuin is strak, maar niet bijzonder.

week 3
DEEL drie

23 mei t/m 29 mei 2011

Het volgende deel is het eigenlijke terrein van slot, kerk en allerlei gebouwen. Zo zit hier een smederij, kun je ook nog even een blik werpen in de historische smederij, zie je een ''paardenbad' -met naar ons idee veel te steile hellingen- en is er de wijnperserij.

vrijdag 27 meinaar de startpagina van deze site: Moustache tekst & beeld

 gereden: 79 km

Althans, er staan oude zaken opgesteld die met het wijnpersen te maken hebben, waaronder een ZEER GROTE pers, met 'bomen' van 20 meter lengte. Het vergt enige bestudering om er achter te komen hoe dit grootste apparaat werkt.

Nog steeds is de wijnverkoop een van de belangrijke bronnen van inkomsten van het klooster en er zijn dan ook enkele klanten aanwezig die een keuze komen maken uit het grote, maar zeker niet goedkope aanbod. De zaken gaan kennelijk goed, want er staan speciale karretjes waarop de wijnbestelling naar de auto bij de poort kan worden gereden.

Naast Salem maken meerdere kerken deel uit van het klooster: ook bijvoorbeeld de schitterend mooie kerk en het wijngebied eromheen van Birnau, die wij enkele dagen eerder op de fiets al hebben gezien. In het wijnlokaal hangt dan ook een levensgrote foto daarvan, met op de voorgrond de flessen waarin het kant-en-klare product. Dat is een foto waard.

In een van de werkplaatsen is een kunstenaar druk bezig om mooie creaties uit staal en ijzer te smeden.

Het regent nog steeds, zoals we ook duidelijk zien aan twee studentes die daar blijkbaar vanmorgen nog niet op hadden gerekend. Studieboeken houden hen nu een beetje droog, maar of dat nou zo goed voor deze boeken is??

 

 

Wij stappen de Heppiebuzz weer in en vervolgen onze route naar Überlingen. Daar willen we inkopen dien en dat blijkt een goede keuze: bij het binnenrijden van de stad zien we een inkoopcentrum en daar slaan we onze slag.

 

Het laatste stukje vandaag voert ons naar onze staanplaats voor deze dag in Bad Dürrheim. We zijn -na onze ervaring van gisteren- erg benieuwd hoe de accommodatie hier is.

ACSI - camping:

NaturCamping (Bad Dürrheim)

Deze camping oogt al een stuk vriendelijker. Weliswaar vindt de beheerster dat we op de plek voor campers -vlak voorbij de ingang- moeten gaan staan, maar voor 2,50 meer mogen we ook een andere plek uitzoeken. Dat prijsverschil zit 'm in de extra afstand die zij moet rijden om de stroomkast te openen, de stand te noteren en het snoer aan te sluiten. Inderdaad: het scheelt 50 meter!

Ze heeft bovendien de pech dat er een wespennest in de kast blijkt te zitten, en ze is allergisch voor wespensteken.


We zien hier ook een bijzondere manier om je (race)zadel tegen regen te beschermen: een geknipte plastic literfles. 

Maar uiteindelijk is alles geregeld -ondanks dat we op een ''dauerplatz' staan, maar ja, ze had niet gezegd dat we niet op dit terras konden staan.

In ieder geval hebben we snel contact met een ander stel uit Nederland en ook de Duitse campinggasten groeten hier gewoon.

Toegang tot het sanitair kan alleen met een sensorsleutel, maar zolang je die niet vergeet, gaat het goed. Ziet er allemaal keurig uit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

zaterdag 28 mei

 

gereden: 75 km

 

van de camping naar Dürrheim

 

Trachtenschau
     Durrheim

Op aanraden van onze campingburen gaan we naar het centrum van Dürrheim, waar een folkloristische markt met Trachtenschau is. De route er naar toe is eenvoudig en we zijn mooi op tijd vertrokken, zodat we ruim de tijd hebben om hier rond te kijken.

Bad Dürrheim bestaat al sinds het jaar 989, althans zonder Bad. Sinds 1806 is het een kuuroord, waar in 1837 al het eerste Kurhaus werd geopend. Het stadje van zo'n 13.000 inwoners is het enige zoutwater kuuroord van het Zwarte Woud. Al vroeg werd zout hier ontdekt en gebruikt voor de winning. Pas in de 19e eeuw kwam men op het idee het zout ook als oplossing aan het badwater toe te voegen. Dat had zeer zeker een gunstige invloed op het toerisme.

 

Zodra je het festivalterrein betreedt, word je ondergedompeld in de geschiedenis. Het is niet zomaar een lopende tentoonstelling van klederdrachten uit de streek: nee, het is historische kleding die met verve wordt gedragen. Daarnaast is er veel gezellige muziek, zijn er handwerkproducten te koop en is er vanzelfsprekend bier, worst en andere lekkernijen. Bovendien is er natuurlijk gezellige muziek. Dat varieert van een klokkenspel met koeienbellen tot midwinterhoornblazen. En.. er is een Musikkapelle.

Het is al voor de .. keer dat deze op de toeristen gerichte markt wordt gehouden. Het is er dan ook gezellig druk en wij hebben er zeker geen spijt van dat we de raad van onze buren hebben opgevolgd.

 

 

Naast het showen van kleding zijn hier ook ambachtslieden actief. Zij laten met veel plezier zien tot welke staaltjes zij in staat zijn. Zo zit er een glasblazer, een mandenmaker, iemand die versiering borduurt op stof en een kunstenares die bijzondere dierfiguren maakt. Er is ook een hoedenmaker en we zien ter plekke hoe hij een klant een nieuwe hoed aanmeet.

om dan het hele Schwarzwaldplaatje compleet te maken, mag natuurlijk een afbeelding van de Schwarzwalder Kirschtorte niet ontbreken...

dat betekent: smullen maar...

en uiteraard staat hier ook het model van de overbekende Schwarzwaldhoed.

 

 

 

Wij blijven nog even luisteren naar een paar nummers van de Musikkapelle en we genieten ook nog even van de Waldhornblazers.

Dan wordt het langzaamaan weer tijd om richting de Heppiebuzz te gaan.

 

Bij toeval ontdekken we dat er ook een grote stellplatz is. Die zit vrijwel naast het Kurbad.

de megagrote camperplaats bij Dürrheim, met plek voor 400 campers en alle voorzieningen.
Te zien in
een video-promotie.

 

Wij gaan na dit stadsbezoek weer gewoon terug naar de 'normale camping'. Dat bevalt ons prima en voelt toch wat minder massaal.

Fietsroute