Op weg van Chisapani naar Nagarkot

Alweer de laatste dag van het gedeelte waarop we echt klimmen en dalen. Omdat de groep vandaag perse bij elkaar moet blijven ligt het tempo wel erg laag en loopt het erg zwaar. Uiteindelijk wordt besloten tot een langzame en een snelle groep zodat we toch nog een beetje kunnen doorstappen. Het laatste stuk lopen we richting Nagarkot tussen de schoolkinderen die weer richting huis gaan. Velen wonen op meer dan een uur lopen van de school! Nagarkot zelf is echt drie keer niks. En dan te bedenken dat er mensen speciaal vanuit KTM naartoe komen om de Mount Everest te zien. Voor dat laatste moet je wel heel veel geluk hebben: negen van de tien keer is die namelijk niet te zien.

Stap voor stap?. links rechts links rechts? ritme? wordt bijna een mantra?. bijna weg zijn van de werkelijkheid?. je verbazen over dorpjes waar de tijd stil lijkt te hebben gestaan?. waar je je afvraagt wie wie aankijkt?. niet kunnen communiceren? anders dan een glimlach? een knipoog?. Het leven gaat hier in een roes voorbij?. geen besef van tijd, uur, dag of datum?. weg van alle onrust, informatie en ?westerse geluiden? Je bijna ergeren als je ergens in een dorpje een auto tegenkomt.. bewoonde wereld weer in zicht? Cultuurshock bij het overnachten in Nagarkot?. een heus hotel! geen slaapzak vannacht maar schone lakens? geen houten bed met een matrasje van 2 cm dik maar een heerlijk dik zacht matras?. geen emmertje warm water maar een douche?.. niet snel nog even voor het slapen gaan even buiten plassen en dan maar hopen dat je er de rest van de nacht niet uit hoeft?. niet je pijpen opstropen voor alle spetters maar gewoon kunnen zitten ?. niet hurken? niet die eeuwige strijd met je zaklamp en het toiletpapier?. wat kan een mens blij zijn met luxe? Veel te toeristisch trouwens?. veel mensen die alleen naar Nagarkot komen om de fantastische view te zien? je raar aankijken als je daar in je stinkende shirtje en je bergschoenen aan komt zetten?. betovering verbroken en achteraf blijkt dat ze jaloers zijn op de prestatie die je geleverd hebt? En oke? we hebben ons zelf overwonnen?. vieren met een biertje!!!mmmm
 

Reizen en
ontdekken

Helambu-trekking

deel 3: van Kutumsang naar Nagarkot

Kutumsang laten we achter ons en starten dus op 2470 meter. We stijgen eerst naar 2620 meter en dan dalen we weer richting Gul Bhanjiang (2140 mtr).

We gaan even een klein stukje omhoog en dalen dan verder naar het leuke dorp Pati Bhanjiang op 1770 meter.  Het laatste deel mogen we dan weer stijgen -en flink ook- naar Chisopani op 2300 meter hoogte.

We starten vroeg -eigenlijk zijn we al niet anders gewend- en gaan op weg. Vandaag besluiten we om net als gisteren het tempo wat lager te houden, zodat we niet weer zo vroeg aankomen. Dat bevalt prima en het wordt weer een relaxed dagje. Dat we nu langzaam afdalen richting de wat meer bewoonde wereld is ’s middags ook aan de prijs van het bier te merken: deze blijkt recht evenredig met de hoogte.

We heb

Op weg van Kutumsang naar Chisapani

Op weg van Nagarkot naar Bhaktapur

 Dat is makkelijk gezegd, maar niet zo makkelijk te regelen. Onze reisleider is heel wat gewend, en spreekt gelukkig goed Nepalees, maar het kost hem heel veel moeite. Uiteindelijk slaagt hij er in dat ze bovenop een vrachtwagen met hooi mee kan, in ieder geval richting Bhaktapur. Er mogen er nog vier op, maar wij blijven gewoon lopen.

Uiteindelijk ontmoeten we elkaar weer bij een theehuis, waar Marleen al, gewikkeld in haar 'magnetronpak' op de grond op een bedje van slaapzakken ligt te wachten. De rust heeft haar zichtbaar goed gedaan en bovendien mochten we natuurlijk verwachten dat nu eindelijk ook de medicijnen zouden gaan helpen.

Is toch wel vreemd. Niet meer een berg afdalen! Wel nog een stevige wandeling, wat in ieder geval voor een van de leden van ons reisgezelschap een haast onmogelijke taak is. Marleen loopt leeg -op verdere details zal ik niet ingaan- en moet dus eigenlijk naar het hotel in Kathmandu worden terug vervoerd.