|
vakantie van
4 t/m 19 juni 2005
Met de auto naar
de eerste camping
 |
4 juni 2005: Op weg naar camping
La Grenouillère in Suèvres
Na het inladen en een dikke knuffel voor Sylvester, stappen we in en geven
om half negen gas. Het is regenachtig weer: bij tijden droog en dan ineens
volgt er weer een flinke bui. Wat zeg ik: een stevige plens is bij tijd en
wijle ons deel. We zetten koers via Breda en Antwerpen naar Gent. Er was al
voor gewaarschuwd: de ring Antwerpen ligt compleet overhoop. Dat betekent
smalle rijstroken, lage snelheden en af en toe filevorming. Maar we komen er
goed door. Hoewel: het had weinig gescheeld of een gehaaste Belg zat klem
tussen onze Zafira en de vangrails. Meneerke wilde niet wachten en ging
rechts inhalen, sjuust op ’t moment dat wij na onze inhaal weer naar rechts
wilden. Ach, gekken hou je altijd.
Voorbij Gent houden we Lille aan, maar
ook bij Kortrijk wordt aan de weg gewerkt Het blijft bij een lage snelheid:
Ook deze hindernis nemen we goed. Eerst gaan we even de auto vertroetelen:
bij Deerlijk krijgt hij 39 liter brandstof om ons weer een stukje verder op
weg te helpen. Af en toe lijkt het wat op te klaren, maar dan ineens volgt
weer een stevige plens water. La douce France komt in zicht, en dus ook
Monsieur Peage. We trekken het kaartje en een aantal kilometers verderop is
het tijd voor laden en lossen. Een bekend restaurantje, waar Léon ooit met
de nachtbus naar Parijs eveneens een tussenstop maakte. We zijn er daar
overigens getuige van dat niet voor iedereen de vakantie prettig begint: er
staat een oplegger die de auto van een Fries komt ophalen en het
aanhangertje aan zijn trekhaak koppelt. De man ziet er niet vrolijk uit,
logisch onder zulke omstandigheden.
Wij gaan weer verder richting Parijs.
Ineens, als we toch met een vaart van bijna 120 rijden, naast een auto op de
rechterbaan, schiet met veel lawaai -en zo’n 150 km onder de wielen- een
motorrijder tussen ons door. Loes verschiet van kleur, maar
blijft koel en het gaat allemaal goed. Over gekken gesproken. De tol valt
mee: 12.50 euro. Dan naderen we al aardig Parijs en nemen daar de oostkant.
|
| |
Léon gidst en Loes stuurt en zo komen we al snel richting Orleans. Niet meer
via de autoweg, maar binnendoor langs Etampes en .... Ook bij de stad van de
Maagd zelf houden we een binnendoorweg aan. Dat gaat allemaal goed, tot we
de richting Beaugency willen volgen. Eerst staan er nog wel bordjes (voor
fietsers) maar dan zitten we ineens op een weg die eigenlijk om een
vierwielaandrijving vraagt. Gravel, kuilen, heel veel kuilen en een boze
wandelaar die vindt dat we teveel stof maken. Sorry, hoor, we zijn even de
weg kwijt. Overigens rijden we inmiddels wel langs de Loire en dat was toch
een beetje de bedoeling. Plotseling, vlak na een plek waar ze kennelijk
bootjes te water kunnen laten, hadden ze nog een beetje asfalt over. Er
rijdt een auto voor ons, dus dat geeft goede moed. We stoppen even om de
stenen brug van Beaugency op de foto vast te leggen en dan wordt alles
ineens enorm breed. Wel weer gravel, dat wel. Rechts lijkt een weg naar de
bewoonde wereld te voeren, maar die is geblokkeerd met rijen stenen paaltjes. Iets
verder dan maar: nee, daar liggen grote keien. Aan de andere kant staan
auto’s en campers, maar ja: hoe kom je daar?? Draaien, terug naar de
paaltjes. Nog eens kijken... goed observeren... en jawel: je kunt met een
personenauto via twee haakse bochten toch tussen de rijen palen door.
Intussen komt er net achter ons een auto met boot-oplegger -EN een paalsleutel-
maar wij hebben de blokkade overwonnen! Op naar Mer en dan via de N-weg door
naar Suevres. |
|
Dat gaat goed en even voor dat dorp zien we rechts de ingang van camping
La Grenouillere. We melden ons om half zeven bij de receptie en
krijgen de sleutel van nummer 22: rechtdoor, links en dan de eerste van de
serie O’Hara caravans. Ziet er allemaal goed uit, uitpakken en een
welkomstdrankje (voor eigen rekening, dat wel) om even bij te komen. We gaan
vanavond niet koken: dat mag de kok doen van Les Castels, het restaurant van
de camping. Een lekkere
entrecote en een .. de boeuf. IJs toe en een koffie met cointreau. En de
rest van de avond: gewoon een beetje bijkomen en terugkijken op een
geslaagde reis.
|
|
nn |
5
juni 2005: De omgeving
verkennen rond Beaugency
Niet dat we het idee hebben dat het zondag is, maar we
zijn wel om acht uur op en er wordt vers stokbrood gehaald. ’s Morgens doen
we het nog even rustig, maar toch zitten we om tien uur al op de fiets om
naar Beaugency te gaan. Daar is Brocante-markt, dus dat lijkt gezellig. We
nemen de fietsroute langs de Loire –nou ja: toch een aardig stuk ervan af,
en na twee dorpjes houden de borden al op. We gaan naar rechts (had achteraf
gezien dus niet gemoeten) en fietsen, en fietsen, en fietsen, tot we bij de
brug over de Loire komen. Deze is gebouwd in verschillende stijlen, omdat
steeds een deel van de oorspronkelijke houten constructie door steen werd
vervangen. Het oudste stuk dateert uit de 14e eeuw. In 1940 raakte het
zuidelijk deel zwaar beschadigd toen de Geallieerden een aanval uitvoerden.
Wij hebben voor deze geschiedenis echter niet veel oog: we zijn nu al 13 kilometer verder –de afstand dus
tussen de camping en Beaugency- en we staan: weer in Mer, op 3 kilometer van
het vertrek. Mer(de)!! We rijden de brug drie keer heen en weer en besluiten
dan maar via de D-weg te rijden. Recht toe rechtaan, maar tenminste wel naar
ons doel. En ja hoor: na 22 kilometer zijn we er eindelijk. Rond de kerk staan wel
tien kramen. Dat is dat. |
| |
We
bekijken de waren die ze aanbieden, maar lopen dan al snel door naar een
plek waar we koffie denken te krijgen. We komen namelijk uit op een wat
verbreed stuk van de straat, met een flink terras bij een aardig ogend
restaurant. Er zitten al wat mensen, dus we vullen twee lege stoelen bij een
typisch Frans tafeltje. Of we hier moeten blijven wachten tot we een ons
wegen, weten we niet, maar er komt niemand opdagen. Toch staan er wat
dampende kopjes koffie op de andere tafeltjes. Ik besluit binnen maar eens
poolshoogte te nemen. Niemand te zien. Alleen in de hoek zit een dame de
administratie te doen. Ze kijkt niet op of om. We besluiten een andere tent
op te zoeken. |
| |
|
m |
We zitten in
Frankrijk, het is 6 juni -dus D-Day- maar hier merk je daar helemaal niets
van. Ons doel is vandaag ...??? |
| |
|
| |
|
|
|
